Westland Stars

Shoot for the Stars

  • Home
  • - Informatie
  • - Een ode aan de legendarische thuishaven van de Stars: de Westlandhal

Een ode aan de legendarische thuishaven van de Stars: de Westlandhal

Door M. van den Beukel

De Westlandhal, de rode parel van 's-Gravenzande, staat fier doch elegant te pronken op de Spinel. Het is niet makkelijk om deze trots van de regio te bereiken, want woonwijken liggen er als een doolhof om heen gesluierd, net als in vroegere tijden paleizen door tuinen werden omgeven. Een klassieke Griekse dichter schreef ooit al over de hal der hallen: Westlandhallus est vitae essentia (De Westlandhal is de essentie van het leven) en In Westlandhallo veritas (De waarheid is in de Westlandhal). Maar uiteindelijk beschreef een anonieme Westland Star speler op de beste manier welke gevoelens de Westlandhal los maakt. Tegen een tegenstander die bij de deur stond zei hij: This is my home, it eats jerks like you for breakfast (Dit is mijn huis, het eet eikels zoals jij als ontbijt). En dat is wat de Westlandhal al jarenlang betekent voor de leden van de Westland Stars: het is hun huis.

De Westlandhal kent een ruime parkeergelegenheid, mede dankzij de verscheidene scholen die er om heen liggen. Ook ruimte voor fietsers is er genoeg, alleen die rare rode ingewikkelde fietsenstandaards rechts van deur zijn volkomen nutteloos. Nooit gebruikt iemand het ingenieuze schuif-slot systeem, omdat er maar één soort slot door heen kan. En je stoot altijd je knieën aan die krengen, of ze blijven haken tussen je spaken.

De ingang van de grandioze Westlandhal bestaat uit een systeem van zes deuren. Bij de ingang moet je kiezen tussen de linker en de rechter. Kies je de linker, dan kom je, via nog een deur, uit bij in de foyer van de hal. Kies je echter de rechter, dan kom je uit bij de trap die leidt naar bier. Hoewel daar ook weer twee deuren zijn die je in de foyer brengen, maar daar zit er altijd één van op slot. Naast de trap die leidt naar bier zit overigens ook de lift die leidt naar bier, een groene, de kleur van Heineken.

Op woensdag, de trainingsdag van de Stars, is het altijd rustig in de foyer. Als je geluk heb zit de beheerder van de hal in zijn luxe kantoor te genieten van een Champions League wedstrijd en hoor je achter de twee mintgroene deuren de basketballen al stuiteren en de schoenen al piepen. Als je geen geluk hebt ben je te vroeg en moet je naar volleybal of iets dergelijks kijken. En de trap die leidt naar bier is dan vaak nog afgesloten. Op trainingsavonden zul je in de lange gangen van de Hal nauwelijks een ziel tegen het lijf lopen. Mocht je willen meetrainen, dan ga je, als je met je rug naar de ingang staat, naar rechts en dan de hoek om naar links. Je loopt dan door een gallerij met uitzicht op het straatbasketbalveld (dat heel irritant betegeld is in plaats van geasfalteerd, zodat het er altijd spekglad is) naar de kleedkamers voor de heren of dames, die zich achter nationalistisch oranje getinte deuren bevinden.

Als je op woensdag komt en je loopt de donkere, gotisch aandoende gang links van de ingang in, dan verdwaal je. Je hebt daar ook niets te zoeken. Blijf daar weg.

Op zaterdag vinden de bezoekers, meestal hevig onder de indruk van de pracht en praal van de Westlandhal, een whiteboard met daarop de kleedkamer aanduiding op de telefooncel naast de twee grote mintgroene deuren. Ik kan me herinneren dat ik ooit nog wel eens mensen heb gebeld op die telefoon, voor de uitvinding van de mobiel (ja mensen, er was een tijd dat de wereld de mobiel nog niet kende. De wereld was toen woest en ledig, en een stuk stiller). Die telefoon is heilig voor de Stars. Heel veel uitwedstrijden, en dus overwinningen, zijn gered omdat men met behulp van die telefoon (en een heleboel kwartjes) altijd nog vervoer of extra spelers kon regelen. Het was Shakespeare die in een nog niet gepubliceerd sonnet schreef:

Oh telefoon van de Westlandhal

Daar grijs en grauw gehangen

Jij redde menigmaal de basketbal

Door jou stegen wij in de rangen

 

Hoe kunnen wij jouw bedanken

Terugbetalen onze schuld

We kunnen haast wel janken

Dat jij ons altijd hebt geduld

 

Oh telefoon, oh telefoon grootser dan enig ander

Wij hopen dat jij nooit van plek verander

Shakespeare wist uiteraard niet dat na zijn tijd de telefoon het wegwijsbord zou dragen, anders had hij dat zeker op subtiele wijze in het sonnet verwerkt.

De kleedkamers van de Westlandhal zijn een verhaal apart. Bruin van vloer en bank, baksteen van muur en altijd die spiegel waarin je jezelf net niet scherp kan zien. Het plafond vertelt de vele verhalen, van keren dat baldadige jongeren de platen probeerden te verschuiven, of er de prullenbak tegen aan smeten. De douches, recentelijk nog vernieuwd, zijn modern, ruim en voorzien van alle gemakken (zoals warm water). Hoewel de infrarood knoppen niet altijd adequaat reageren - ze lijken daarin op de tegenstanders van de Stars - is de straal altijd goed en het water altijd warm. En dan de deur, de groene, simpele deur, waarachter zoveel verhalen schuil gaan, waarachter zulke heroïsche daden hebben plaatsgevonden, waarachter zoveel vreugde is gevierd door de Stars: de deur van de kleedkamer naar de hal.

Elke zaterdagmiddag weer gaat elke individuele Westland Star door die deur naar buiten. Legendarische spelers hebben dezelfde klinkt vastgehad. Grootse teams zijn juichend door die deur gekomen. Briljante coaches hebben de dezelfde drempel genomen. Elke speler voelt het als hij de klink in zijn hand neemt. Dit is de deur naar een betere toekomst. Dit is de deur die leidt naar het walhalla van de basketbalsport. Dit is de deur die uitkomt in de Westlandhal.

De hal zelf is groots, helder verlicht en een staaltje van prachtige sporthalarchitectuur. Twee basketbalvelden passen er in, maar een ieder zou zweren dat de hal groter was. Haar prachtige, houten, technologisch vernuftig uitschuivende tribunes blinken in het licht van de vele tl-balken. De vloer, groen als gras en met een prachtig lijnenspel waar Pieter Mondriaan jaloers op zou zijn, ligt er onverstoorbaar bij, als vanouds, wetende dat er vele grootse daden op haar hebben plaats gevonden en nog grootsere daden zullen geschieden.

De borden - twee vaste en twee verrijdbare - staan meestal al klaar, neergezet door de koene jongens van de Stars. De vaste borden zien er prachtig uit, met de magnifieke muur van de Westland Hal als steun in de rug. De verrijdbare borden zijn onverwoestbaar, hoe menigmaal de Stars er ook op dunken, en ze staan als de Berlijnse Muur. Alle borden zijn afgewerkt met prachtig blauw schuimrubber, omdat gebleken is dat de borden een gevaar werden voor de Stars, die hoger, verder en sneller springen dan menig ander team.

Er hangt ook een scorebord, maagdelijk zwart, omdat zij nauwelijks wordt gebruikt.

Jammer.

Tenslotte komen we, na een middag gespeelt, gecoacht, getafeld, gefloten, gejuicht en bovenal gewonnen te hebben, terug bij de trap die leidt naar bier. Een ieder die deze trap bestijgt ruikt de geur van gezelligheid, proeft de sfeer van entertainment in de lucht en voelt hoe de drang naar topamusement stijgt. De trap die leidt naar bier komt uit, uiteindelijk, in de kantine van Maarten. Als de Westlandhal de parel van 's-Gravenzande is, dan is de kantine van Maarten de zwarte diamant van het Westland. Feesten en overwinningen zijn er gevierd, spelers blijven er hangen na wedstrijden en trainingen en het bier is altijd koud. Vanuit de V.I.P. Lounge is het mogelijk om de wedstrijden die in de hal nog gewonnen worden de Stars te bekijken. En bij de Stars is iedereen een V.I.P.! De stoelen zitten lekker, het televisiescherm staat aan als het nodig is en de muziek swingt. Als de Westlandhal het huis is van de Stars, dan is de kantine van Maarten de huiskamer waar het altijd gezellig is.

Kortom, de Westlandhal, hoewel geprobeerd, is sensationeler dan woorden kunnen beschrijven. Eigenlijk zou ieder mens eens in zijn leven naar dit Mekka van de basketbalwereld moeten zijn geweest. Dus als jij er nog nooit geweest ben, maak dan zeker van de eerste de beste kans gebruik om de legendarische Stars in levende lijve in het walhalla van de sportzalen te bezichtigen. Elke woensdagavond zijn er de trainingen en vrijwel elke zaterdag zijn er wedstrijden. Ook jij mag deelgenoot worden van de hemelse ambiance die heerst in het huis van de Westland Stars!

Routebeschrijving