Westland Stars

Shoot for the Stars

Heren 4 klapt Utrechters in de visage

“Niks is lekkerder dan met een biertje in je hand onder de douche stappen als je gewonnen hebt”, fluistert Herr Karl ons halverwege de wedstrijd in het oor. “Onze tactiek is dus winnen."

Het is zaterdag 6 oktober. We zijn om 16.15u (UTC +1.00u) aangetreden tegen BC Utrecht. De arme drommels moesten vast om zes uur zijn opgestaan, om vervolgens de hele dag tactisch overleg te plegen, tot in den treurnis video's van onze eerdere wedstrijden tegen Waterdragers en Jump IJsselstein te bekijken, de altijd helse A12 te doorstaan en vervolgens uitgeput de imposante Westland Dome voor zich zien opdoemen.

"Mannen, aan alles is te zien dat ze onderweg hevig hebben geleden. Het moet een helse middag voor ze zijn. Wij kunnen ervoor zorgen dat ie nog helserder wordt", zegt Karl. Iedereen kijkt elkaar aan. "Helserder?" vraagt Ed. "Helserder, ja," zegt Karl. Dan gaat de buzzer: aantreedtijd.

Het aantreden gaat soepel. Jimson vliegt naar de middencirkel, iedereen druk coachend. "Jij, daar staan. Jij daar. Jij daar. En jij daar. Dan sta ik hier." Karl kijkt vanaf de bank fronsend op, maar laat Jim zijn gang gaan. Ondertussen kijken de spelers van BC Utrecht elkaar angstig aan. "Dit wordt een helse middag Piet", hoor ik één van hen tegen zijn medespelers zeggen.

En zo geschiedde. Jimson zorgt voor vier fouten in dertig seconden en zorgt daarmee voor helse pijnen op de Utrechtse ledematen. Murk heeft hels veel rebounds en Ed katapulteert er op los. Snake doet zijn moves, Broos speelt ook mee, Hans beunt volop in de bucket, Ozzie verdeelt het spel als een echte spelverdeler en Blowie pakt steal na steal (en wordt uiteindelijk MVP met 34 punten). Gastspeler Maarten shinet als een pas gepoetst pilsje.

"Dus", zegt Karel na drie kwarten spelen en een duidelijk gebrek aan inspiratie over de te volgen route. "We hebben nu 74 punten. Als we de honderd halen geef ik een rondje." Gejoel stijgt op uit het team, maar zijn woorden lijken averechts te werken. Van overspelen is geen sprake meer, net als van scoren. Zal wel komen doordat de tegenstander nog maar drie man in het veld heeft staan. Altijd zielig, die wil je niet vernederen.

Uiteindelijk halen we 97 punten. Net geen rondje, dus. Of toch wel? Bij entree in de kleedkamer blijkt een kakelgroen kratje op de grond te schreeuwen om aandacht. Dat krijgt ie volop. En dus stappen we uiteindelijk met een koud premiumpje in de hand onder de warme douche. "Dit is het leven gasten", kermt Karl. "Dit is het leven."